Reklama

Szlaki Piesze

Przez Kołobrzeg biegną trzy szlaki turystyczne. Jeden - czerwony - to krótki odcinek na międzynarodowej trasie, od Atlantyku przez brzegi Morza Północnego, aż do polskiego Braniewa. Kolejny szlak Solny bierze swój początek przy Baszcie Prochowej, a kończy w urokliwym Czaplinku, leżącym nad jeziorem Drawsko. Trzeci szlak - zielony - przebiega w całości przez miasto.

  • Szlak Czerwony - biegnie wzdłuż polskiego wybrzeża. Początek ma w lasku nadmorskim, w okolicach Szkoły Morskiej, przy ulicy Arciszewskiego. Przez ulicę Wiosenną, dochodzi do ulicy Bałtyckiej, przy której widać z daleka port rybacki Barka, a kilkaset metrów dalej, port spółdzielni rybackiej Bałtyk. Tu również mieści się Zarząd Portu. Dosłownie o krok od portu, znajduje się hotel Bałtyk, z własnym, krytym basenem kąpielowym, fitness clubem i ośrodkiem jazdy konnej. Po drodze, w kierunku miasta, mijamy po lewej stronie przystań jachtową ZHP. Latem jest tu także pole namiotowe. Warto przy okazji zobaczyć zabytkową fortyfikację- redutę Solną Dalej mijamy przejazd kolejowy i skręcając w lewo, wychodzimy na ulicę Solną. Po kilkuset metrach, dochodzimy do ulicy Warzelniczej, która prowadzi do portu jachtowego. W zabytkowym forcie mieści się stylowa tawerna, a w basenie portowym, obok wielu jachtów, stoi okręt Marynarki Wojennej- obiekt muzealny. Po obejrzeniu portu należy wrócić na ulicę Solną. Zaraz za rzeką, po lewej stronie, trzeba zejść po schodach, aby dostać się do źródełka solanki. Kiedyś otrzymywano z niej sól, dzisiaj jest bogactwem lecznictwa uzdrowiskowego. Stoi tu rekonstrukcja warzelni soli. Powoli zbliżamy się do dzielnicy uzdrowiskowej. Skręcając w ulicę Spacerową, dochodzimy do portu. Do dyspozycji jest tu kilka statków spacerowych, pełnomorski jacht i wodolot Delfin Na forcie Ujście stoi latarnia, z której można podziwiać morze i portową dzielnicę. Dalsza trasa biegnie wzdłuż parku zdrojowego. Po lewej stronie mijamy pomnik Zaślubin Polski z Morzem, potem molo spacerowe i sanatorium Bałtyk. Szlak nadal prowadzi w pobliżu morza. Na końcu parku znajduje się ośrodek wypoczynkowy Węgiel Brunatny. Z letnim basenem kąpielowym i kawiarnią. Przy Szańcu Kamiennym schodzimy na plażę i spacerkiem zmierzamy do Podczela. Stamtąd, do Ustronia Morskiego, który leży na trasie szlaku, można dojechać autobusem.

  • Szlak Solny - trasa tego szlaku, również koloru czerwonego, biegnie od Baszty Prochowej , siedziby miejscowego PTKK, do Czaplinka, leżącego na południu byłego województwa koszalińskiego. Nawiązuje do historycznego traktu handlowego, którym kupieckie karawany przewoziły z Kołobrzegu do Wielkopolski i dalej, sól pochodzącą z produkcji kołobrzeskich warzelni. Miejski odcinek szlaku jest krótki. Zaczyna się przy Baszcie Prochowej i prowadzi ulicami Dubois, Słowińców i Koszalińską. Po przejściu około 800 metrów, skręca w prawo, gdzie polnymi drogami dochodzi do Budzistowa. Już z daleka widoczny jest "Zajazd Kasztelański", czyli hotel i restauracja z oryginalnym wystrojem, zbudowany w latach siedemdziesiątych. Wspinając się na niewielkie wzniesienie, przechodzimy obok pałacu z 1910 roku. W pobliżu, najstarszy zabytek sakralny na Pomorzu, kościółek św. Jana Chrzciciela, z początku XIII wieku. Wieś Budzistowo przed wojną nazywała się Altstadt, czyli Stare Miasto. To właśnie w tym miejscu, przed tysiącem lat, znajdował się słowiański gród- Kołobrzeg. Szlak Solny biegnie dalej. Nie zapomnijmy obserwować znaków, które wymalowane są na drzewach. One wskażą nam dokładnie dalszą drogę.

  • Szlak im. Jana Frankowskiego - jest to najkrótszy szlak w były województwie koszalińskim, bo wynosi zaledwie 6 km. Poświęcony jest zmarłemu w 1972 roku, wielkiemu miłośnikowi Kołobrzegu, bibliotekarzowi, autorowi pierwszego przewodnika po mieście, a także inicjatorowi powołania w Kołobrzegu muzeum - Janowi Frankowskiemu. Prowadzi ścieżkami i ulicami, którymi przed laty spacerował pan Jan, zwany przez kołobrzeżan "Dziadkiem". Szlak, oznakowany kolorem zielonym, zaczyna się przy forcie Ujście, na którym stoi latarnia Morska. Prowadzi dalej na południe, przechodzi obok przystani statków pasażerskich, budynku Kapitanatu Portu i wychodzi przez ulice Towarową i Spacerową do pięknego parku. Mijając kolejowe przejście, skręcamy w prawo, w ul. Solną. Przed mostem na Parsęcie, schodzimy w lewo, na Bulwar im. Marynarzy Okrętów Pogranicza. Po lewej stronie mijamy gmach Biblioteki Publicznej, Jan Frankowski pracował oraz cmentarz jeńców francuskich. Po przejściu skrzyżowania idziemy dalej ulicą Rzeczną i skręcamy przy Muzeum Oręża Polskiego w ul. E.Gierczak. Zwiedzamy muzeum i zabytkową kamieniczkę mieszczańską z XV wieku. Stąd już niedaleko do ratusza. Szlak dalej prowadzi przez Nową Bramę, ulicami Kamienną, Bogusława X i Krzywoustego, w kierunku Białogardu. Zielony szlak łączy się tam ze szlakiem Solnym i biegnie razem aż do Budzistowa. Kończy się przy zabytkowym kościółku z XIII wieku.

 

Kraina Parsęty

  • 0 km Wyjeżdżamy z Kołobrzegu i jedziemy w kierunku na Karlino do miejscowości Skoczów
  • 20 km Wędrówkę rozpoczynamy od wsi Skoczów. Pierwsze wzmianki o niej pochodzą z XIII wieku, powstała z połączenia dwóch osad Belicz i Sweprow. Uwagę turysty przyciągają pałac w stylu klasyoptycznym z 1836 roku wraz zespołem parkowym z XIX wieku o powierzchni 4 ha /min. lipy, jodły białe, jesiony, świerk kłujący/, oraz murowany Dom Zarządcy z XXw.
  • 22 km Następny etap naszej wędrówki to miejscowość Wrzosowo. Wieś oddalona 10 km od Karlina i 2 km od płynącej tutaj rzeki Parsęty. Pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 1240 r., wynikają one z dokumentów biskupa von Cammin, któremu książe Barnin I powierzył Stargard i wieś Vressow. Wrzosowo posiada wiele zabytków. Kościół pw. Przemienienia Pańskiego z XIII w., przebudowany w XIX wieku na styl gotycki z elementami romańskimi - znajduje się w nim chrzcielnica drewniana z 1634 roku i kamienne kropielnice żarnowe. Chałupa z początku XX w., chlew z pierwszej połowy XIXw., stodoła z 1820 r., oraz krajobrazowy park dworski z XIX wieku o powierzchni 3 ha /lipy, buki, świerki/. Na terenie miejscowości znajdują się też dwa pomniki przyrody - lipa drobnolistna /obw. 410 cm, wys. 27 m/, dąb szypułkowy /obw. 461 cm, wys. 25 m /. Idąc dalej w kierunku Białogardu skręcamy w prawo i wchodzimy w dolinę Parsęty. Po drodze mijamy szkółkę leśną i kompleks pałacowo-parkowy. Przed nami miejscowość Kłopotowo.
  • 26,5 km Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1276 r., kiedy to biskup kamieński Herman von Gleichen wyliczał posiadłości i dochody kapituły kolegiackiej w Kołobrzegu. Atrakcję Kłopotowa stanowią: grodzisko ok 1,5 km na wschód od wsi z przełomu IX i X w.p.n.e., cmentarzysko kurhanowe na południowy wschód od grodziska z VIII-X w. Zespół pałacowo-parkowy z pałacem z 1911r., neogotycka owczarnia murowana z 1865 r,, naturalistyczny park z końca XIXw o powierzchni 6 ha /buki, dęby szypułkowe i błotne, lipy, sosny/. Kościół pw. Świętego Andrzeja murowany z kamienia z XIII w, przebudowany w XV i XVIII w w stylu gotycko-romańskim. Na placu przykościelnym rośnie 600-letni dąb szypułkowy wpisany do rejestru pomników przyrody /obw. 690Cm/
  • 28 km Kolejny etap naszej wędrówki stanowi wieś Piotrowice, w której godny zobaczenia jest zespół dworsko-parkowy z murowanym dworem z XIX w i naturalistycznym parkiem z drugiej połowy XIX w o powierzchni 1ha /buki, dęby, świerki/. Po zobaczeniu atrakcji Piotrowic kierujemy się w kierunku na Włościbórz mijając okolice rozległych pól uprawnych.
  • 30,5 km Dochodzimy do Włościborza, miejscowości o specyficznym klimacie w okolicach której można spotkać sarny, dziki i wiele gatunków ptaków. Atrakcję stanowią kurhan z VII-X w o wysokości 5 m, położony kilometr od wsi przy drodze leśnej, zespół pałacowo-parkowy z pałacem w stylu neogotyckim z XIXw należącym do rodu von Wedel i parkiem naturalistycznym z XIXw o powierzchni 10,8 ha /buki, graby, modrzewie, świerki, daglezje, wejmutki, dęby i lipy/. Obecnie w pałacu mieści się Dom Pomocy Społecznej.
  • 36 km Teraz idziemy do Bard, niewielkiej wsi. Warte obejrzenia jest tu cmentarzysko kurhanowe z VIII-IX w 1,7 km na wschód od drogi do Pobłocia - 10 kurhanów o wysokości 4-7 m. Grodzisko z VIII-X w wyżynne, dwuczłonowe, położone 1,6 km na wschód od Bard. Pełni wrażeń, cudownie zmęczeni po przemierzeniu szlaku pieszego przez krainę Parsęty wracamy do Kołobrzegu.

Miejski Szlak Fortyyfikacji

Szlak turystyczny obejmuje elementy obronne fortyfikacji średniowiecznych i nowożytnych. Podążając nim poznajemy historię obronności Kołobrzegu, zapoczątkowaną w XIV w. od budowy miasta warownego i zakończoną u schyłku XIX w. w momencie likwidacji Twierdzy Kołobrzeg. Średniowieczne mury obronne zostały rozebrane po wybudowaniu nowożytnych fortyfikacji pod koniec XVII w. Z umocnień średniowiecznego miasta do dziś pozostały Baszta Lontowa (obecnie zwana Prochową) i ruiny Baszty Więziennej. Większość nowożytnych fortyfikacji po likwidacji twierdzy również rozebrano. Pozostałe pojedyncze obiekty pochodzące z różnych okresów jej modernizacji, umożliwiają przegląd rozwoju sztuki fortyfikacyjnej od XVII do XIX w. Relikty twierdzy uwidaczniają wpływy różnych szkół fortyfikacyjnych: niderlandzkiej (najstarsze obiekty), szwedzkiej, francuskiej i pruskiej. Szlak poprowadzony jest częściowo poprzez system informacji miejskiej (tabliczki kierunkowe przy tabliczkach z nazwami ulic) oraz z użyciem typowego sposobu znakowania szlaków turystycznych. Długość proponowanej trasy to 12 km.

Przebieg szlaku:
Ratusz, ul. Armii Krajowej, ul. Wąska, ul. Armii Krajowej, ul. Dubois, ul. Bogusława X, ul. Myśliwska, ul. Fredry, Aleja Nadmorska, Bulwar Jana Szymańskiego, ul. Morska, ul. Towarowa, ul. Spacerowa, ul. Solna, ul. Warzelnicza, ul. Solna, ul. Bałtycka, ul. Śliwińskiego, ul. ppor. Edmunda Łopuskiego, ul. Szpitalna, ul. Młyńska, ul. Rzeczna, ul. ppor Emilii Gierczak, Muzeum Oręża Polskiego.

Atrakcje, ciekawe miejsca:
- Akademia Rycerska - w 1655 r. założył ją Wielki Elektor Fryderyk Wilhelm. Była to pierwsza szkoła wojskowa w państwie brandenbursko-pruskim. W 1703 r. przekształcono ją w Szkołę Kadetów, rozwiązaną w 1716 r.
- Baszta Więzienna - ruiny Baszty Więziennej wraz z Basztą tzw. Prochową, stanowią jedyną pozostałość fortyfikacji miejskich pochodzących z przełomu XIV/XV w.
- Baszta Lontowa - zwana Prochową, wzniesiona w XV w., pozostałość średniowiecznych murów obronnych.
- Fragmenty dawnych fortyfikacji - park im. gen. Jana Henryka Dąbrowskiego i jego przyległości to jedyny zakątek w Kołobrzegu, gdzie zachował się zespół resztek fortyfikacji głównych nowożytnej twierdzy.
- Fort Wilczy - powstał w latach 1806-1807. Bronił dostępu do portu od wschodu. Teren walk w 1807 r. W latach 1832-1836 przebudowany. W 1925 r. wnętrze fortu przebudowano na amfiteatr.
- Kamienny Szaniec - zbudowany w latach 1832-1836 do obrony wybrzeża i portu od wschodu. W końcu XIX w. przebudowany na cele gastronomiczne.
- Fort Ujście - budowany w latach 1770-1774 według wzorów francuskich. Przebudowany w latach 1832-1836. Bronił wejścia do portu. Obecnie na forcie stoi latarnia morska zbudowana w 1945 r.
- Reduta Morast - zbudowana w latach 1770-1774 na Wyspie Solnej w widłach rzeki Parsęty i Kanału Drzewnego. Była częścią systemu obrony portu. Obecnie port jachtowy.
- Reduta Solna - zbudowana w latach 1832-1836. Była częścią systemu obrony portu. Obecnie ośrodek sportów wodnych ZHP.
- Brama Radzikowska - powstała w 1708 r. między bastionami Geldern I i Geldern II. W czasach istnienia twierdzy nowożytnej, wyjeżdżało się tędy w kierunku zachodnim.
- Batardeau (grodza) - jeden z najważniejszych obiektów nowożytnej Twierdzy Kołobrzeg, pełniący kilka funkcji: mostu, stawideł i galerii strzelniczych. Północna galeria istniała do 1988 r.
- Muzeum Oręża Polskiego - największa kolekcja militariów na Pomorzu - od średniowiecza do czasów współczesnych.

Pomorska Droga św. Jakuba

Pomorska Droga św. Jakuba lub Camino Polaco del Norte (Droga Północnopolska) część Via Baltica (Droga Bałtycka). W średniowieczu trasa ta wiodła od Estonii przez Litwę, Polskę, Niemcy. Odtworzona w latach 2011-2013 przy wsparciu środków z Unii Europejskiej programu Europejskiej Współpracy Terytorialnej Południowy Bałtyk. Odtworzono szlak od Kretingi przez Kaliningrad, Elbląg, Gdańsk, Sianowo, Lębork, Łebę, Ustkę, Górę Chełmską, Kołobrzeg, Kamień Pomorski, Wolin, Szczecin, Świnoujście, Greifswald do Rostocku. Droga została oficjalnie otwarta i włączona do sieci Dróg św. Jakuba 28 lipca 2013 r.