Ekspozycja poświęcona twórczości rodzinie Tężyckich.

Dzięki tej wystawie, możemy wejść w trzy światy trzech indywidualności twórczych. Światy tak różne, choć równoległe. Tak, krótko można podsumować wystawę Jana, Wojtka i Hanny Tężyckich, która w najbliższy piątek zadebiutuję w Galerii Sztuki Współczesnej im. A.J. Ściesińskich.

Ekspozycja poświęcona będzie twórczości rodzinie Państwa Tężyckich. Wszyscy którzy odwiedzą galerię będą mogli zobaczyć malarstwo, grafikę, rysunek i ceramikę tych lokalnych artystów. Uroczysty wernisaż zaplanowano na godzinę 18.00


Świat Hanki - pleciony i snuty jak gdyby z nici pajęczych, w którym przewodniczką jest cierpliwa Ariadna. Zafascynowana przyrodą i makrofotografią, inspiracje do prac znajduje w bliku światła odbijanego po wielekroć w oku żuka, lub rozbłysku katastrofy galaktycznej. W konstelacjach, atomach, wyładowaniach w makro i mikro wszechświatach-w powtarzalności cykli i niepowtarzalności efektów zjawisk przyrodniczych. ]ej sznurkowe reliefy-doskonałe kompozycyjnie, pozostawiają widzowi olbrzymie pole do własnej interpretacji dzieła.

Świat Jana - którego wycinkiem są prezentowane tutaj portrety. To świat renesansowej Florencji. Połączenie artyzmu wielkich mistrzów z precyzją i manualną finezją ówczesnych rzemieślników, których cechowe barwy z dumą przywdziewali. Impresyjna lekkość jego prac jest zapewne wynikiem pewności z jaką artysta kładzie plamy koloru, a wnikliwość i szacunek do portretowanych modeli pozwala znakomicie wydobyć charakter postaci. Rysownik, malarz, grafik, projektant, liternik, stolarz, cieśla, konstruktor... Precyzyjny i skupiony niezależnie od tego czy projektuje ekspozycję muzealną, dużą formę wydawniczą, maluje obraz, „struga" zydelek czy drabinę na ukochanych Kaszubach. Nie ma dla niego prac mniej ważnych, a wszystkie traktuje z jednakową atencją.

I najmłodszy świat, ulepiony z najstarszego w tym świecie materiału-gliniany Świat Wojtka. Powraca w nim do tradycji i prapoczątków ceramiki, nawiązując swoimi formami użytkowymi do skorup odnajdowanych w starych kurhanach. Prostota formy i oszczędne operowanie szkliwem dodaje tym pracom szlachetności i elegancji, a z rzadka stosowane elementy dekoracyjne są dokładnie przemyślane i łączą tradycyjne, historyczne garncarstwo z nowoczesną ceramiką.