Szpital psychiatryczny, nie więzienie. Kobieta, która zdemolowała stację benzynową uznana za niepoczytalną

Niespecjalnie mam ochotę pisać to w komentarzach na FB, dlatego udzielę się tutaj i mam nadzieję, że ten komentarz trafi do kolejnych osób, które po przeczytaniu (o ile osoby piszące te komentarze w ogóle czytają artykuły, a nie wyłącznie nagłówki) zamiast napisać kolejny wysryw powstrzymają się od umysłowej kompromitacji. Choroby psychiczne mogą dotknąć każdego. Pisanie „kto dał chorej psychicznie prawo jazdy” jest skrajnie głupie- choroba, na którą (jak można podejrzewać) cierpiała ta kobieta najczęściej pojawia się miedzy 18, a 26 rokiem życia, a jak wiadomo prawo jazdy można otrzymać w wieku lat 18. Także prawdopodobnie NIKT NIE DAŁ PRAWA JAZDY CHOREJ PSYCHICZNIE, bo najpewniej mogła na nią wcześniej nie chorować. Co więcej, wypisywanie durnych haseł w stylu „każdy jest psychiczny jak grozi mu wiezienie”, „jak się ma pieniądze to szpital, a nie wiezienie” i w ogóle sam fakt podważania czyjejś choroby, jest skrajnie durny. Czy Wam się wydaje, że ludzie w szpitalach psychiatrycznych żyją w hotelowych luksusach? Czy nie wiecie, że przypisana jednostka chorobowa zostaje z takimi osobami do końca życia i do końca będzie im towarzyszyć i nierzadko utrudniać dalsze funkcjonowanie (w kwestiach społecznych, ekonomicznych etc). Całe szczęście, że takie decyzje podejmują wyedukowani ludzie po kierunkach prawniczych i medycznych, a nie wredne stare baby, stare dziady i imbecyle bez szkoły, bo pewnie najchętniej dokonaliby miejskiej egzekucji pod ratuszem poprzedzonej linczem jak w filmach o średniowieczu, gdzie rzucali pomidorami. Z każdym rokiem coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że na którymś etapie edukacji wśród przedmiotów, powinna znaleźć się psychologia, bo rozumienie rzeczy i zdolność do empatii w większości przypadków takich osób jest na poziomie ryby. Reszta po prostu jest zakompleksiona i ma deficyty myślenia. PS. Tak, takich czynów najczęściej dokonują osoby niepoczytalne.