Sensacyjne odkrycie w kołobrzeskim muzeum. Znaleziono elementy słynnego wraku ORP "Wilk"

Muzeum Oręża Polskiego po raz kolejny udowadnia, że historia nigdy nie przestaje nas zaskakiwać. Niedawne odkrycie związane z legendarnym okrętem podwodnym ORP „Wilk" rzuca nowe światło na dzieje polskiej marynarki wojennej.

W 2020 roku zbiory  kołobrzeskiego  muzeum wzbogaciły się o niezwykły eksponat - oryginalną dokumentację techniczną ORP „Wilk", sporządzoną w języku francuskim. Ten cenny dokument, przekazany przez Michała Sokołowskiego, stanowi ważne źródło informacji o konstrukcji i wyposażeniu tego zasłużonego okrętu. Marzec 2024 roku przyniósł kolejne fascynujące znalezisko. Marcin Wilk, uznany bronioznawca z Fundacji Pro Militaris, podczas wizyty w  kołobrzeskim muzeum dokonał intrygującego odkrycia. Wśród przeszukiwanych eksponatów zidentyfikował element działa pochodzącego z ORP „Wilk", który wcześniej był błędnie opisany jako część 100 mm haubicy.

To odkrycie nie tylko wzbogaca wiedzę o wyposażeniu ORP „Wilk", ale także podkreśla wagę ciągłych badań i weryfikacji zbiorów muzealnych. Pokazuje również, jak wiele tajemnic może kryć się w pozornie dobrze znanych eksponatach. 

Elementem znajdującym się w Muzeum jest część denna lufy, wraz z nasadą zamkową i zamkiem do armaty morskiej 100 mm, wz. 1917, produkcji francuskiej, używanej w Wojsku Polskim w latach 1931 – 1954, jako uzbrojenie torpedowo – minowych okrętów podwodnych typu Wilk. Egzemplarz zachowany w MOP w Kołobrzegu został przekazany do zbiorów 25 marca 1991 r. z Wojskowej Akademii Technicznej, protokołem nr 145/91, jako: ,,złom stalowy użytkowy artyleryjski – 400 kg”. Na dokumentach przekazania znajdują się nazwiska: chorążego rezerwy Władysława Sołducha, ppłk Koperskiego oraz ppłk Ryszarda Łasińskiego.

Dopisek ,,użytkowy” wg wyjaśnień Dyrektora Instytutu Techniki Uzbrojenia WAT dr hab. inż. Ryszarda WOŹNIAKA (profesora WAT) - oznaczał przydatność przedmiotu do celów edukacyjnych, co odróżniać miało od zwykłego złomu przeznaczonego do recyklingu. WAT nie posiada żadnej dokumentacji, która pozwoliłaby określić datę i okoliczności przyjęcia go na swój stan. Nie wiadomo jak i kiedy ten element trafił do WAT.